Κυριακή, 25 Ιουνίου 2017

Αυλαία για τα μπαράζ των πρωταθλητών Αιγαίου



Πέρασε στην ιστορία και αυτή η διοργάνωση με ένα πρωινό Κυριακής χωρίς αγώνες με βαθμολογική σημασία και με την κούραση και τους τραυματισμούς να είναι οι παράγοντες που διαμόρφωσαν τα ρόστερ και τα πλάνα των ομάδων.
Στον πρώτο αγώνα ο Παπάδος Γέρας κέρδισε τον ΑΠΑΣ Τα Φανάρια Νάξου με 66-53 (δεκάλεπτα 19-13, 32-22, 52-37, 66-53).
Ακολούθως σε έναν αγώνα που έμοιαζε με φιλικό προετοιμασίας οι πρωταθλητές Αιγαίου (ΒΑΟΛ Χίου) κέρδισαν με 81-79 τον Ίκαρο Ικαρίας (τα δεκάλεπτα 19-16, 39-32, 60-57, 81-79).


Με το ειδικό πρωτάθλημα ανόδου στη Γ’ Εθνική μπάσκετ ανδρών να έχει περάσει λοιπόν στο παρελθόν και το ΒΑΟΛ Χίου πανάξιο νικητή, μερικές διαπιστώσεις με βάση την εμπειρία παρακολούθησης της διοργάνωσης από το 2006 μέχρι και σήμερα.

Από το 2012 που τα μπαράζ μεταφέρθηκαν από την περίοδο λίγο μετά τη Μεγαλοβδομάδα, μέσα στον Ιούνιο, άρχισαν να εμφανίζονται και τα προβλήματα αυτής της επιλογής και συγκεκριμένα:

-Τα πρωταθλήματα έχουν τελειώσει νωρίτερα και οι ομάδες συντηρούνται όπως-όπως με αποτέλεσμα να μην παρουσιάζουν το σύνολο των δυνατοτήτων τους.

-Οι φοιτητές-αθλητές πέφτουν μέσα στην εξεταστική και συχνά δεν κατεβαίνουν να αγωνιστούν, έτσι επιστρατεύονται από υποδομές, έως παλαίμαχοι για να γεμίσει το ρόστερ.

-Είναι αρχές καλοκαιριού και όσοι αθλητές έχουν επαγγελματική ενασχόληση σχετική με τον τουρισμό, ή σχετική με αυτόν τον τομέα, μένουν πίσω και δεν κατεβαίνουν να αγωνιστούν.

-Οι θερμοκρασίες και για τις ομάδες και για τους θεατές, είναι επιπέδου Σαχάρας.

Για την προβολή της διοργάνωσης  τα έχουμε ξαναπεί, έχει μεγάλα περιθώρια, όταν ούτε ένα αφισάκι δεν διακινείται, έστω στα κοντινά γήπεδα και σωματεία της περιοχής διεξαγωγής του ειδικού πρωταθλήματος, για να πάνε έστω από περιέργεια και  «εξωτερικοί», εκτός από τους  «διαβασμένους» και σχετικούς με τη διοργάνωση.

Να πούμε ένα μπράβο σε όσους συμμετέχουν, διότι μετά από σκληρή δουλειά και πολλά έξοδα σε χαλεπούς καιρούς έδειξαν ότι παράγουν αθλητικό – κοινωνικό έργο στις τοπικές κοινωνίες που δραστηριοποιούνται.

Επίσης μπράβο και σε όσους αυτή τη φορά δεν τα κατάφεραν, ο αθλητισμός είναι άλλωστε μία συνεχής προσπάθεια που σε κάνει να μαθαίνεις από τις εμπειρίες σου.

https://www.facebook.com/ERTsocial/posts/1397244873688663

Από τον Άγιο Φωκά το 1942 έως την Κύπρο δαμάζοντας τα κύματα – Η προσφυγική οδύσσεια του Ν. Φουντούλη

 ...αναδημοσίευση από το www.ert.gr...

Κυριολεκτικά από 40 κύματα πέρασε ο Νικόλαος Φουντούλης μαζί με άλλους 34 για να μπορέσει να διαφύγει από την κατεχόμενη από τους Ιταλούς Ικαρία, προς τα τουρκικά παράλια και ακολούθως στη Μέση Ανατολή.

Ήταν 5 Μάη του 1942 και είχαν προηγηθεί δύο αποτυχημένες απόπειρες διαφυγής λόγω θαλασσοταραχής. Η βάρκα είχε μηχανή και η απαραίτητη ποσότητα πετρελαίου, είχε κρυφτεί στο δάσος, για να μπορέσει να γίνει το ταξίδι.

Και η τρίτη φορά συνέπεσε με θαλασσοταραχή, αλλά είχε καρφωθεί από τους χαφιέδες των κατακτητών, που την επόμενη ημέρα σκόπευαν να ψάξουν το βαρκάρη και τους υπόλοιπους. Μονόδρομος λοιπόν το ταξίδι στα φουρτουνιασμένα νερά της Ικαρίας, από το λιμανάκι του Άγιου Φωκά. Οι Ιταλοί είχαν φυλάκια και στρατό στα κοντινά χωριά και το εγχείρημα ήταν δύσκολο και παράτολμο.

Μιλήσαμε με το Ν. Φουντούλη και μας είπε τα εξής:
– Κινδυνέψαμε να πνιγούμε, είχαμε και μωρά μέσα στη βάρκα. Πιστεύαμε ότι δεν θα γλιτώσουμε, αλλά τελικά σωθήκαμε γιατί είχαμε καλούς καπεταναίους και με μεγάλη προσπάθεια μας πήγαν στον Κάβο Κόρακα της Τουρκίας, όπου και βγήκαμε. Μας έδειξαν ποια μονοπάτια έπρεπε να ακολουθήσουμε και τα είχαν περπατήσει και άλλοι πρόσφυγες πριν από μας. Διανυκτερεύσαμε σε ένα χωράφι και από την πείνα βγάζαμε φυτά και τα τρώγαμε, βολβούς και άλλα.

-Ποια ήταν η πρώτη σας επαφή με Τούρκους;

-Βρεθήκαμε κοντά στο χωριό Κουζούμκουγιου και συναντήσαμε ένα τσοπάνη, τους ζητήσαμε τσίρο (τα κατάλοιπα από το τυρί) για να δώσουμε έστω ένα φλυτζάνι στα μωρά και αυτός μας απάντησε ότι το έχει για τα σκυλιά του. Μετά θυμάμαι ότι στρατιώτες μας πήγαν με ποδαρόδρομο στον Τσεσμέ, όπου εκεί μας έδωσαν για φαγητό μία βραστή πατάτα και μας έβαλαν να κοιμηθούμε σε θαλάμους. Στον Τσεσμέ έμεινα δύο μήνες και μας έδιναν μία λίρα την ημέρα για σίτιση.

-Πώς φύγατε από τον Τσεσμέ;

– Στις 12 Ιουλίου ήρθε ο Έλληνας πρόξενος, θυμάμαι ότι τον έλεγαν Λάζαρο και μας είπε ότι υπήρχε ανάγκη να ενισχυθεί ο στρατός στη Μέση Ανατολή και όποιος είναι ήθελε να δηλώσει. Εγώ του είπα πρώτος να με γράψει, ήθελα να γλιτώσω από την πείνα και στον Τσεσμέ πεινούσαμε και να γλιτώσω και από τις ψείρες. Κάθε μέρα κάναμε μπάνιο και κάθε μέρα γεμίζαμε ψείρες.
Έτσι φύγαμε με μία κρητικιά ανεμότρατα που το είχε σκάσει από την κατεχόμενη Ελλάδα, όπου μπήκαμε 90 άτομα και ξεκινήσαμε για την Κύπρο, με πορεία δίπλα στα παράλια της Τουρκίας.

-Τι θυμόσαστε από το ταξίδι;

-Μας είχαν δώσει ένα κιλό ψωμί και ένα τέταρτο και χαλβά περίπου 100γραμμάρια το άτομα σαν τρόφιμα για το ταξίδι. Κάναμε λόγω καιρού οκτώ μερόνυχτα ταξίδι και τα τρόφιμα μας τελείωσαν μετά την πρώτη μέρα. Ο καπετάνιος είχε ρεζέρβα τρια τσουβάλια σύκα και μας μοίραζε τρία σύκα στον καθένα κάθε πρωί και ένα κύπελλο νερό από ένα βαρέλι που είχε. Το νερό ήαν κόκκινο από τη σκουριά.
 
Λόγω του καιρού αράξαμε στα ανοιχτά της Μερσίνας και τότε είδαμε τους Τούρκους να ετοιμάζονται να μπουν σε μία βάρκα και να έρθουν προς τα μας και τότε αποφασίσαμε παρά τη θαλασσοταραχή, να συνεχίσουμε το ταξίδι.

-Φτάσατε λοιπόν στην Κύπρο.

-Πήγαμε στο χωριό Ξηρό, ήμασταν υπό επιτήρηση για ένα μήνα, τουλάχιστον τρώγαμε και μετά μας πήγαν στην Αμμόχωστο. Εκεί μας έβαλαν σε ένα καράβι Έλληνες, Γάλλους, Άγγλους, Ινδιάνους (Ινδούς) και ξεκινήσαμε για τη Χάιφα. Επειδή όμως την βομβάρδιζαν οι Γερμανοί, μας πήγαν στο Πορτ Σάιντ και από εκεί με τρένο στη Χάιφα.
Στη Χάιφα ήταν το στρατόπεδο που έκαναν τη διαλογή μία επιτροπή Ελλήνων αξιωματικών και άλλους τους έστειλαν στο στρατό, άλλους στο ναυτικό και άλλους στην αεροπορία. Εγώ πήγα στο πεζικό.

Lebanon 

-Ποια ήταν η πορεία σας ως στρατευμένου;

-Με πήγαν στο στρατόπεδο Καφριώνα της Παλαιστίνης, στο Λίβανο στην Κοιλάδα του Διαβόλου (Μπεκάα), στον Ευφράτη και πάνα κοιμόμασταν με τα ρούχα και το όπλο δίπλα, αφού ήμασταν σε επιφυλακή. Σε μάχη δεν μας έστειλαν. Έπαιρνα άδειες για να επισκεφτώ συγγενείς πρόσφυγες άλλοτε στο Χαλέπι της Συρίας, άλλοτε στην Παλαιστίνη, βρέθηκα και στο Λίβανο έξω από τη Βηρυτό, σε μία ορεινή περιοχή το Αλέι.

-Πότε γυρίσατε πίσω;

-Το 1945 από τη Λιβύη και το στρατόπεδο Μπατίστι μας πήγαν στην Αλεξάνδρεια και από εκεί με το καναδέζικο καράβι Πριγκίπισσα Αικατερίνη, ξεκινήσαμε τη Μ. Πέμπτη του 1945. Τη Μ. Παρασκευή φτάσαμε και δέσαμε στη Σύμη και το Μ. Σάββατο ξεκινήσαμε για Σάμο – Ικαρία. Διανυκτερεύσαμε στο πέλαγος και το πρωί μας αποβίβασαν στο Βαθύ, όπου μας περίμενε ένα καΐκι από τα Δωδεκάνησα και φτάσαμε στον Εύδηλο Ικαρίας στις 5 Μάη του 1945.

Συνέντευξη: Νάσος Μπράτσος

Όλοι οι κύκλοι του αφιερώματος στην ανάρτηση: Αναγνώριση της ερευνητικής δουλειάς του ert.gr
 

Κάθε μέρα λίγα λεπτά μετά τις 7πμ διαβάστε στο www.ert.gr:

Δευτέρα 26 Ιουνίου 2017: Προχωράει η διαμόρφωση του «μνημείου της προσφυγιάς» 

Τρίτη 27 Ιουνίου 2017: Η φιλόξενη αγκαλιά του Λιβάνου στους Έλληνες πρόσφυγες
 
Τετάρτη 28 Ιουνίου 2017: Τσεσμές: Το Hot Spot των Ελλήνων προσφύγων στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο      

Πέμπτη 29 Ιουνίου 2017: Αεροπορικώς ψάρια για τις λίμνες της Ελλάδας – Μετά το κατοχικό πλιάτσικο 

Παρασκευή 30 Ιουνίου 2017: H διπλή προσφυγιά του ποιητή Φώτη Αγγουλέ 

Σάββατο 1 Ιουλίου 2017: «Τρώγαμε και τσικνήθρες (τσουκνίδες) και μολόχες» ο Γ. Ψιλόπουλος θυμάται την κατοχή στη Σύρο 

Κυριακή 2 Ιουλίου 2017: Επιβίωση με δελτία τροφίμων και «αραντό» στη Σύρο της κατοχής 

Δευτέρα 3 Ιουλίου 2017: Η μάχη του Ελ Αλαμέιν και η επίπτωσή της στις μετακινήσεις Ελλήνων προσφύγων 

Τρίτη 4 Ιουλίου 2017: Κατοχικές πανιότες σκατολέτες και λούπινα – Οι αναμνήσεις του Συριανού Σπύρου Κρεατσούλα 

Τετάρτη 5 Ιουλίου 2017: ΑSYA MINOR yeniden: Η τουρκική ματιά στην ελληνική προσφυγιά του Β’ Παγκοσμίου πολέμου

Πέμπτη 6 Ιουλίου 2017: Mαρία Οικονόμου – Μανωλιού: Το προσφυγικό της ταξίδι από τη Σάμο στη Γάζα

Παρασκευή 7 Ιουλίου 2017: Ανδρέας Χριστόπουλος – από το πολεμικό ναυτικό στα «σύρματα» των Εγγλέζων στην Αίγυπτο

Σάββατο, 24 Ιουνίου 2017

«Ράγισαν και τα τσιμέντα» στα μπαράζ των πρωταθλητών Αιγαίου





Το μεγάλο φαβορί για την άνοδο στη Γ’ Εθνική, η Καλλιθέα Ρόδου, υποτάχτηκε στους μαχητικούς Χιώτες του ΒΑΟΛ με 69-58 (τα δεκάλεπτα 24-18, 42-35, 50-43, 69-58).

Έτσι οι Χιώτες κάνουν σχέδια για την επόμενη κατηγορία, μετά από ένα ματς διαφήμιση του μπάσκετ σε ένα γεμάτο γήπεδο.

Τους το χρώσταγε η ιστορία μετά το χαμένο τελικό του 2010 κόντρα στην Αναγέννηση Ρόδου και την τότε διαιτησία εναντίον τους.




Νωρίτερα ο Παπάδος Γέρας κέρδισε τον Ίκαρο Ικαρίας με 63-59 (τα δεκάλεπτα 13-15, 26-36, 48-47,63-59). Ο Ίκαρος αυτοκτόνησε στο τρίτο δεκάλεπτο όταν οι 11 πόντοι του ήρθαν μόλις από δύο εύστοχα δίποντα και 7 βολές. Έχασε πολλές επιθέσεις από λάθος πάσες και έλλειψη συγκέντρωσης.

Όπως μας δήλωσε ο προπονητής στον Πανελλήνιο Ζαχαρίας Παρήμερος:
«Έμεινε από βενζίνη ο Ίκαρος, η ομάδα ήταν διαφορετική από άλλες χρονιές, πιο βελτιωμένη, αλλά και αποδεκατισμένη από σημαντικές ελλείψεις στη φάση των μπαράζ. Στο πρώτο ημίχρονο ήταν διαφορετική η όψη της από το δεύτερο. Στο πρώτο έπαιρνε ριμπάουντ κυρίως αμυντικά, ενώ στο δεύτερο έδειξε κουρασμένη, έχασε την κατοχή της μπάλας και έκανε άστοχες ενέργειες. Το αποτέλεσμα ήταν δίκαιο».



Την Κυριακή η διοργάνωση ολοκληρώνεται με τους αγώνες:
Παπάδος Γέρας – ΑΠΑΣ Τα Φανάρια Νάξου στις 10πμ
ΒΑΟΛ –Ίκαρος Ικαρίας στις 12 το μεσημέρι
 Ρεπό η Καλλιθέα Ρόδου
Οι αγώνες έχουν ελεύθερη είσοδο και διεξάγονται στο κλειστό του Έσπερου Καλλιθέας.



Η ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ

1.Καλλιθέα                 7 (3-1)    298-223(+75)
2.Β.Α.Ο.Λ. Χίου          6 (3-0)    214-181(+33)
3.Παπάδος Γέρας        4 (1-2)    190-200(-10)
4.Ίκαρος Ικαρίας         4 (1-2)    172-181(-9)
5.Φανάρια Νάξου        3 (0-3)    134-223(-89)

Ρεπορτάζ & φωτο: Νάσος Μπράτσος

Η Δ. Σπανού – Μπονάτσου στο ert.gr: Η δασκάλα των προσφυγόπουλων στο Νουσεϊράτ

 ...αναδημοσίευση από το www.ert.gr...

Aκολούθησε το δύσκολο δρόμο της προσφυγιάς και από την Ικαρία πέρασε στην Τουρκία για να βρεθεί στη Μέση Ανατολή, η Δέσποινα (Πιπίτσα) Σπανού – Μπονάτσου, θυμάται τα ταραγμένα χρόνια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

-Πότε φύγατε και ποιοι ήταν οι λόγοι;

-Φύγαμε το 1943 και η βασική αιτία ήταν η πείνα. Οι Ιταλοί είχαν συνθηκολογήσει και οι Γερμανοί που τους διαδέχτηκαν ήταν πολύ σκληροί και μας τα έπαιρναν όλα, ό,τι είχαμε και δεν είχαμε.
Ξεκινήσαμε από το λιμάνι του Ευδήλου Ικαρίας, περίπου 15 άτομα που μπήκαμε σε μία βενζινάκατο, χωρίς να υπάρχουν προβλήματα που να μας έκαναν να κρυφτούμε. Ο καιρός ήταν καλός και ευτυχώς που ήταν έτσι γιατί κατά τη διάρκεια του ταξιδιού χάλασε η μηχανή. Μαζί μας ταξίδευε ο Ιωάννης Τσαντές  και η σύζυγός του, ένας Βλαχογένης δικηγόρος, κλπ

-Πληρώσατε ναύλα;

HPIM1288-2 

-Για ναύλο δώσαμε τη ραπτομηχανή μας, αλλά όταν τελείωσε ο πόλεμος δώσαμε λίγα λεφτά και την ξαναπήραμε πίσω.

Φτάσαμε στην Τουρκία στην Αγρελιά που ήταν και ένα στρατιωτικό φυλάκιο και η συμπεριφορά των Τούρκων στρατιωτών ήταν καλή. Στην Αγρελιά συναντήσαμε το Φώτη Σπανό (υπηρετούσε σε στολίσκο κομάντος) και μας έφερε μπισκότα, που με την πείνα που είχαμε δεν μπορείτε να φανταστείτε πώς μας φάνηκαν.
-Πόσο μείνατε εκεί;

-Μείναμε κοντά 20 μέρες στον Τσεσμέ και μετά πήγαμε στο Χαλέπι και ακολούθως στα Ιεροσόλυμα. Μας πήγαν στο στρατόπεδο Νουσεϊράτ και εκεί ήταν κοντά 2.000 Έλληνες πρόσφυγες, κυρίως νησιώτες, Σαμιώτες, Χιώτες, Ικαριώτες και πολλοί Δωδεκανήσιοι.

Εκεί εργάστηκα σαν δασκάλα και είχα μαθητές 12 χρονών που τους ξεκινούσαμε από πρώτη δημοτικού. Ήταν Δωδεκανήσιοι γιατί οι Ιταλοί είχαν επιβάλλει την ιταλική γλώσσα στο σχολείο και τα ελληνικά που ήξεραν τα παιδιά ήταν από τις συνομιλίες με τους γονείς τους. Είχαν μεγάλο πρόβλημα στο να διαβάσουν και να γράψουν ελληνικά. Είχαμε πίνακα, θρανία στην τάξη, ήταν ένα κανονικό σχολείο.

-Θυμόσαστε άλλους εκπαιδευτικούς;

-Από δασκάλους και καθηγητές θυμάμαι το Γιάννη Ταμβακλή και έναν Τζανετάκη. Ορκίστηκα βοηθός δασκάλα από την κυβέρνηση του Καΐρου και μάλιστα πήρα και τον πρώτο μου μισθό, που ήταν 12 λίρες Αιγύπτου. Τότε πήρα την αδερφή μου Γεωργία και πήγαμε για ψώνια στα Ιεροσόλυμα, πήραμε τσάντες και άλλα πράγματα.

-Πώς ήταν η ζωή μέσα στο στρατόπεδο;

-Η ζωή μέσα στο στρατόπεδο ήταν οργανωμένη με μαγειρεία, φαρμακεία, γίνονταν θεατρικές παραστάσεις, χοροί, κλπ

Είχε ζέστη και υγρασία, μέναμε σε σκηνές και σε κάτι άλλα κτίσματα με λαμαρίνες, ενώ συχνά έρχονταν στις σκηνές μεγάλα καβούρια από τη θάλασσα. Μέναμε σε μία σκηνή με μία οικογένεια δασκάλων από τη Σάμο. Ο Ταμβακλής παντρεύτηκε εκεί, ενώ εμένα με πλησίασε ένας αξιωματικός επίθετο Καπνιάς από τη Σάμο, που τον γνώρισα σε ένα χορό (γίνονταν εκεί χοροί, γλέντια, γάμοι) αλλά δείλιασα και του είπα ότι ήταν πολύ αυστηρός ο πατέρας μου. Η αδελφή μου Γεωργία παντρεύτηκε στα Ιεροσόλυμα.

Ο πατέρας μου ζήτησε να μεταφερθούμε στα Ιεροσόλυμα, όπως και έγινε και τότε σταμάτησα και να παραδίδω μαθήματα στο σχολείο του Νουσεϊράτ. Μείναμε σε ενοικιαζόμενο δωμάτιο με κουζίνα και μπάνιο και πληρώναμε 5 λίρες το μήνα. Ιδιοκτησιακά αρκετά δωμάτια ανήκαν σε μοναστήρια του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας. Εκεί πια ζούσαμε σαν κανονικοί ελεύθεροι πολίτες.

-Πώς ήταν οι σχέσεις σας με τους ντόπιους;

-Με τους ντόπιους είχαμε καλές σχέσεις, άλλωστε από παλιά υπήρχε ελληνισμός εκεί και βοήθησε να γίνουμε αποδεκτοί. Θυμάμαι έναν οδοντίατρο τον Ιγνατιάδη που έκανε και αστεία.

-Πότε γυρίσατε;



Χάιφα
Χάιφα
-Γυρίσαμε το 1945 από τη Χάιφα με πλοίο και πήγαμε στον Πειραιά, όπου φιλοξενηθήκαμε λίγες μέρες σε σπίτια συγγενών και φύγαμε για τη Σύρο. Εκεί μείναμε λίγο καιρό, είχαν πιάσει και τα αδέρφια μου δουλειά στην UNRA την υπηρεσία του ΟΗΕ για αποκατάσταση των προσφύγων και αργότερα πήγαμε στην Ικαρία.
Η οικογένειά μου ήταν εκτός από τους γονείς, τέσσερις αδερφοί, ο Γιώργος, ο Νίκος, ο Πέτρος, ο Βάσος, η αδελφή μου Γεωργία και εγώ.

Συνέντευξη: Νάσος Μπράτσος

Όλοι οι κύκλοι του αφιερώματος στην ανάρτηση: Αναγνώριση της ερευνητικής δουλειάς του ert.grb

Παρασκευή, 23 Ιουνίου 2017

Νίκες για Ίκαρο Ικαρίας και Καλλιθέα Ρόδου



Με 60-37 κέρδισε ο Ίκαρος τον ΑΠΑΣ Τα Φανάρια Νάξου. Τα δεκάλεπτα 17-10, 29-21, 41-32,  60-37. Σαφώς βελτιωμένη η ομάδα της Ικαρίας, με την προσθήκη και του Κουλουμπή, φιλότιμη η νεανική ομάδα της Νάξου.





Στο δεύτερο παιχνίδι Καλλιθέα Ρόδου - Παπάδος Γερας: 66-53 (23-16,44-30,58-39, 66-53). Εάν οι Ροδίτες κερδίσουν το ΒΑΟΛ Χίου το Σάββατο στις 5μμ παίρνουν την πρώτη θέση και την άνοδο για τη Γ΄ Εθνική.

Στις 3μμ ο Ίκαρος θα αντιμετωπίσει τον Παπάδο Γέρας.

Οι αγώνες γίνονται στο κλειστό του Έσπερου Καλλιθέας με ελεύθερη είσοδο και ολοκληρώνονται την Κυριακή το πρωί.

Πολλές φορές προκύπτει "τζόκερ ανόδου" και για τις άλλες θέσεις, όταν κάποια ομάδα διαλύεται, συγχωνεύεται, ή δεν θέλει να παίξει σε εθνική κατηγορία, λόγω οικονομικού κόστους.

https://www.facebook.com/ERTsocial/posts/1395609207185563

Η ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ

1.Καλλιθέα             6 (3-0)    240-154(+86)
2.Β.Α.Ο.Λ. Χίου      4 (2-0)    145-123(+22)
3.Ίκαρος Ικαρίας     3 (1-1)    113-118(-5)
4.Φανάρια Νάξου    3 (0-3)    134-223(-89)
5.Παπάδος Γέρας    2 (0-2)    127-141(-14)

*Η Καλλιθέα και τα Φανάρια Νάξου δεν έχουν εκτίσει το ρεπό τους